Driakiew lśniąca (Scabiosa lucida L.) – gatunek rośliny z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Roślina górska występująca w środkowej Europie od Pirenejów po Karpaty. W Polsce rośnie w Sudetach, Tatrach, Pieninach i Bieszczadach. Status gatunku w polskiej florze: gatunek rodzimy.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Owoce Łodyga Wzniesiona, naga, lub nieco tylko omszona. Nie rozgałęzia się, lub niewiele, tylko w górnej części. Roślina ma wysokość 5–60 cm.
Liście O zróżnicowanym kształcie. Odziomkowe, oraz najniższe łodygowe mają jajowaty lub równowąski kształt i są karbowane. Wyższe liście są 1–2 razy pierzastosieczne, złożone z lancetowatych lub równowąskich, czasami ząbkowanych odcinków, przy czym szczytowy odcinek jest często większy od pozostałych. Liście łodygowe wyrastają w okółku po dwa. Wszystkie liście są nagie, lub orzęsione tylko po brzegach. Są mniej lub więcej lśniące (stąd nazwa gatunkowa rośliny).