Podczas mistrzostw świata w Lahti w 2001 wywalczył dwa medale. W sprincie techniką dowolną był najlepszy, wyprzedzając Włocha Cristiana Zorziego i rodaka, Håvarda Solbakkena. Razem z Frode Estilem, Odd-Bjørnem Hjelmesetem i Thomasem Alsgaardem zdobył też złoto w sztafecie. Następnie zdobył brązowy medal w sprincie stylem dowolnym na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003. Wyprzedzili go tylko Szwed Thobias Fredriksson i kolejny Norweg, Håvard Bjerkeli. Kolejne dwa medale zdobył podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2005. Najpierw zajął drugie miejsce w sprincie techniką klasyczną, przegrywając jedynie z Wasilijem Roczewem z Rosji. Wraz z Tore Ruudem Hofstadem wywalczył następnie złoty medal w sprincie drużynowym stylem dowolnym.
Wystartował na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998, gdzie zajął 24. miejsce na dystansie 50 km techniką dowolną. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City zdobył złoty medal w sprincie techniką dowolną. Pozostałe miejsca na podium zajęli Peter Schlickenrieder i Cristian Zorzi. Zajął tam również 49. miejsce w biegu na 30 km stylem dowolnym. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006, gdzie razem z Jensem Arne Svartedalem był drugi w sprincie drużynowym techniką klasyczną.