Wiechlina łąkowa (Poa pratensis L.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Jest szeroko rozprzestrzeniony na półkuli północnej – rośnie w Europie, Azji (sięgając na południowym wschodzie po Jawę i Nową Gwineę), Ameryce Północnej. Jako gatunek introdukowany rośnie w północnej i południowej Afryce, w Ameryce Południowej i w Australii. W Polsce rośnie dziko na całym niżu i w niższych położeniach górskich i jest rośliną pospolitą. Jest także rośliną uprawną.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiatostan 180px|left|thumb|Nasada blaszki 180px|left|thumb|Wierzchołek blaszki Pokrój Wysokość 20–70 cm, czasem wyższa, rozłogowo-kępkowa. Roślina wieloletnia. Wytwarza liczne rozłogi tworzące gęstą i równą darń. Na źdźble występują liczne martwe pochwy liściowe. Liście Blaszki liściowe, ciemnozielone, o długości ok. 20 cm, obficie unerwione z charakterystycznymi rowkami wzdłuż nerwu środkowego. U podstawy liścia występuje krótki, ucięty lub zaokrąglony języczek. Kwiaty Kwiatostan w postaci wiechy o długości ok. 20 cm. Wiecha w okresie kwitnienia jest rozpierzchła, potem ścieśnia się. Z drobnych, jajowatych, brunatnych kłosków wyrasta od 2 do 5 żółtych kwiatków o plewach równej długości. Znamiona słupka piórkowate, pylniki niebieskawe.