Opis pojedynczego symbolu zawiera: nazwę symbolu (funkcji lub zmiennej) wartość symbolu – często jest to adres, pod którym dany symbol (funkcja lub zmienna) zostanie umieszczony w pamięci rodzaj symbolu
Informacje o relokacji określają miejsca w kodzie binarnym, które należy zmodyfikować podczas konsolidacji. Niektóre z nich są wykorzystywane przy zwykłej konsolidacji, niektóre (informacje o relokacji odwołań do bibliotek dynamicznych) dopiero przy uruchamianiu pliku wykonywalnego.
Informacje dla debugera mogą, ale nie muszą wystąpić w pliku obiektowym. Ich format może stanowić integralną część formatu pliku obiektowego (COFF), albo może być zdefiniowany oddzielnie i wykorzystywany z różnymi formatami plików obiektowych (stabs, DWARF).
Popularne formaty plików obiektowych DOS COM DOS executable (MZ) Relocatable Object Module Format – popularnie zwane plikami „OBJ” lub „OMF”; czasem wykorzystywane w Microsoft Windows
Systemy wbudowane IEEE-695 S-records
Macintosh PEF (Mac OS) Mach-O (NEXTSTEP, OS X, iOS)