Tadeusz Miller (ur. 28 września 1915 we Lwowie, zm. 23 lipca 1947 koło Szczecina) – polski piosenkarz.
Życiorys Do szkoły muzycznej i gimnazjum uczęszczał w Bojanowie koło Leszna. Rozpoczął studia w Akademii Handlu Zagranicznego, ale wybuch wojny spowodował, że studiów nie ukończył. W czasie II wojny światowej działał w konspiracji. Ranny pod koniec powstania warszawskiego.
Karierę artystyczną rozpoczął po II wojnie światowej jako solista rozgłośni szczecińskiej Polskiego Radia. We wrześniu 1946 nawiązał kontakt z Poznańską Fabryką Płyt Gramofonowych Mewa Mieczysława Wejmana i rozpoczął nagrywanie płyt (wydawanych z etykietami „Melodje”). Nagrał około 60. piosenek. Stylem i barwą głosu zbliżony nieco do Mieczysława Fogga, śpiewał również piosenki z jego repertuaru, np. „Jesień” czy „Zapomniana piosenka”. Miał także w repertuarze sporo piosenek czeskich i amerykańskich (z polskimi tekstami). Najczęściej współpracował z Zespołem Jazzowym Charlesa Bovery’ego, a przy nagrywaniu repertuaru tradycyjnego towarzyszyła mu orkiestra wytwórni Mewa pod dyr. Mieczysława Paszkieta. Mieszkając na stałe w Szczecinie dojeżdżał na nagrania do Poznania, często motocyklem. I właśnie tragiczny wypadek motocyklowy w lipcu 1947, w trakcie powrotu do domu, położył kres jego dobrze rozwijającej się karierze.