Bitwa pod Neerwinden (zwana niekiedy bitwą nad Landen) – starcie zbrojne, które miało miejsce 29 lipca 1693 r. w trakcie wojny Francji z Ligą Augsburską (1689–1697) między francuską armią marszałka Luksemburskiego a armią sprzymierzonych dowodzoną przez Wilhelma III Orańskiego.
Francuzi atakowali pozycje sprzymierzonych trzykrotnie zanim francuska kawaleria w końcu przełamała ich obronę. Bitwa była kosztowna dla obu stron, Francuzi stracili 9 tys. ludzi, a sprzymierzeni aż 19 tys. Jednak zwycięstwo Francuzów nie było zupełne, gdyż Wilhelmowi Orańskiemu udało się jednak wymknąć z potrzasku.
Działania przed bitwą Marszałek Luxembourg, manewrując zmusił Wilhelma Orańskiego do podziału swej armii. Gdy to się udało, błyskawicznie skoncentrował większość swych sił naprzeciw obozu wojsk sprzymierzonych, które rozłożone były w nierównym półkolu zaczynającym się od Elissem po prawej stronie, następnie dochodzącym do Neerlanden, a stamtąd idąc wzdłuż strumienia Landen osiągało się lewą stronę (18 czerwca – 28 lipca 1693). Wilhelm Orański nie zamierzał wycofywać się za rzekę Geete, stworzył więc potężną linię umocnień ziemnych ciągnącą się od Laar przez Neerwinden do Neerlanden.