Czołowym przedstawicielem rokoko był Juste-Aurèle Meissonnier. Projektant funkcjonalnych rozwiązań domów mieszkalnych i bogato dekorowanych wnętrz. W jego pracach występują sale o zaokrąglonych narożach i balkony o falujących liniach. Ozdobą płaszczyzn są asymetryczne ornamenty przechodzące z wici roślinnych w linie o niesprecyzowanym kształcie układające się w skomplikowane kratki, koronki, muszelki. Zaprojektował także fasadę kościoła St-Suplice w Paryżu. Ta praca, jako zbyt odbiegająca od zrównoważonych fasad francuskich budowli, nie została zrealizowana.
Bibliografia Tadeusz Broniewski, Historia architektury dla wszystkich, Wydawnictwo Ossolineum, 1990 r. Sztuka baroku, red. Rolf Toman, Kōln: Kōnemann 2000 Sztuka Świata, t. 7, praca zbiorowa, Wydawnictwo Arkady, 1994 r. David Watkin, Historia architektury zachodniej, Wydawnictwo Arkady 2006 r.
Barokowa we Francji, architektura