320px|thumb|Terytorium Nebraski Terytorium Nebraski – terytorium zorganizowane USA istniejące od 30 maja 1854 r. do 1 marca 1867 r., powołane do życia w drodze ustawy o Kansas i Nebrasce. Stolicą było Omaha. Większość tego obszaru należała do kolonii Luizjany zakupionej od Francji w 1803 roku.
Obejmowało spory północny fragment Wielkich Równin, dorzecza Missouri i północne Góry Skaliste. Terytorium stopniowo zmniejszało się na rzecz sąsiednich podmiotów administracyjnych:
28 lutego 1861 r. Terytorium Kolorado przejęło fragment od 41. równoleżnika na południe i 102. południka na zachód. Dzisiaj znajdują się tam m.in. Fort Collins i Boulder. 2 marca 1861 r. powstało Terytorium Dakoty, które przejęło cały obszar na północ od 43. równoleżnika (dziś jest to granica Dakoty Południowej), a także fragment między 43. równoleżnikiem a rzekami Keya Paha i Niobrara, który powrócił do Nebraski w 1882 r. Ta sama ustawa przyłączyła do Nebraski północną część Terytorium Utah i południowo-wschodnią Terytorium Waszyngtonu. Przejęło je Terytorium Wyoming do 41. równoleżnika i 110. południka. Tereny te nie należały do francuskiej Luizjany, lecz do Kraju Oregonu, należącego do USA od 1846 r. 3 marca 1863 do Terytorium Idaho przyłączono wszystko na zachód od 104.