Antoni Pieczerski, również Antoni Kijowsko-Pieczerski (; ur. ok. 963 lub 983 w Lubeczy koło Czernihowa, zm. 10 lipca lub 27 maja 1073 w Kijowie) – założyciel Ławry Peczerskiej, święty mnich (), asceta, pustelnik, święty Kościoła prawosławnego i Kościoła katolickiego.
Życie thumb|Św. Antoni Pieczerski, wejście do jaskini w Lubeczu (2012) G.Jerszow Informacje o życiu św. Antoniego pochodzą z Powieści minionych lat (ok. 1051) oraz z Żywota św. Teodozjusza Pieczerskiego z XII wieku. W latach 70. lub 80. XI w. powstał żywot samego Antoniego, który był znany jeszcze w XIII w., następnie jednak zaginął, a jego treść znana jest fragmentarycznieP. Chomik, Życie monastyczne w Wielkim Księstwie Litewskim w XVI wieku, AVALON, Kraków 2013, , s. 29–30..
Według wymienionych źródeł, Antoni Pieczerski nosił imię świeckie Antip i był synem bojara z Lubecza. W młodości odkrył w sobie zamiłowanie do życia pustelniczegomnich Antoni Kijowsko-Pieczerski na cerkiew.pl (opr. Jarosław Charkiewicz).. Udał się do Kijowa, gdzie zamieszkał w pieczarze zajmowanej przez mnicha Hilariona przed wyborem na metropolitę kijowskiego. Następnie opuścił Ruś i wyjechał na Athos (wersję taką przekazywał zaginiony żywot) lub tylko do Bułgarii.