rysy olejowej będącej mikrozasobnikiem oleju smarnego).
Z racji działania narzędzia honującego z niską prędkością i niskim naciskiem oraz w zmiennym kierunku proces honowania wpływa również na redukcję takich wad powierzchni cylindrycznych jak: kształt beczki, klepsydry, owalu lub stożka, niewspółosiowość, krzywizna osi czy falistość, co pozytywnie wpływa na pasowanie współpracujących ze sobą elementów.
W przypadku honowania powierzchni innych niż cylindryczne lub stożkowe, a więc powierzchni płaskich, zakrzywionych i obłych, honowanie jest procesem powolnego szlifowania z zapewnieniem nieregularności geometrycznej ruchu pracującego narzędzia.
W nowoczesnych metodach honowania wykorzystywany jest również laser. Są to wieloetapowe metody, w których po etapie wygładzania następuje nanoszenie rowków olejowych (rysy na linii ciągłej) lub kieszeni olejowych (rysy na linii przerywanej) metodą wytopienia ich światłem lasera. Dodatkową zaletą takiej metody jest utwardzanie powierzchni w okolicy zagłębień, w których ma się zbierać olej.
thumb|200px|Ślady obróbkowe honowania
Gładzenie umożliwia uzyskanie dużej dokładności wymiarowej i 10–13 klasy chropowatości (Rz 0,8–0,05).