Narzędzia Narzędziem stosowanym do gładzenia otworów jest gładzik, czyli głowica wyposażona na obwodzie w trzy do dwunastu pilników ściernych. Składa się ono z korpusu będącego zarówno częścią chwytową do połączenia z wrzecionem obrabiarki, jak i oprawą dla osełek, zestawu osełek stanowiących część roboczą oraz urządzeń do regulacji narzędzia. Gładziki centruje się na dwa sposoby: za pomocą samonastawnej głowicy przy nieruchomym przedmiocie (najczęściej stosowana), za pomocą sztywno zamocowanej głowicy przy samoustawnym przedmiocie (małe i lekkie przedmioty, duża dokładność, wymaga specjalnych urządzeń mocujących przedmiot).
Osełki Osełki, będące częścią roboczą narzędzi do gładzenia, wykonuje się z tych samych materiałów co ściernice. Najczęściej stosowane ścierniwa to: diament syntetyczny, azotek boru (do stali austenitycznych), elektrokorund szlachetny (do stali), karborund (do żeliwa i metali nieżelaznych). Ziarna honujące mają nieregularny kształt, a średnicę rzędu 10–50 μm. Wielkość ziaren ma zasadniczy wpływ na gładkość obrabianej powierzchni. Ziarna powinny być cały czas ostre, co uzyskuje się stosując materiał o odpowiednio wysokiej kruchości, podczas gdy spoiwo (ceramiczne lub klej) powinno być odpowiednio słabe, aby stępione ziarna szybko się wykruszały.