26 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w sztabie I Brygady, a następnie dowodził kompanią w VI Batalionie. Na froncie wykazał talent dowódczy, toteż szybko awansował (dowódca VIGenerałowie II Rzeczypospolitej s. 218. batalionu, II batalionu w 1 pułku piechoty i II batalionu w 5 pułku piechotyGenerałowie II Rzeczypospolitej s. 219., a także przejściowo szef sztabu, a następnie I oficer sztabu I Brygady). W grudniu 1914 został ranny. W czasie służby w Legionach Polskich awansował na porucznika (29 września 1914) i kapitana (5 marca 1915). W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w obozie w Beniaminowie. W czasie pobytu w obozie zachowywał niezwykle godną i patriotyczną postawę, w wyniku czego był przez władze niemieckie szykanowany. Po wyjściu z obozu 29 września 1918 (28 IX) przez krótki okres był w Polskiej Organizacji Wojskowej.