Tadeusz Mikulski (ur. 17 stycznia 1909 w Chobotowie, obwód tambowski w Rosji, zm. 26 sierpnia 1958 we Wrocławiu) – polski historyk literatury, śląskoznawca, eseista, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stefana i Emilii z domu Peche. W 1920 przyjechał do Polski. Uczył się w toruńskim gimnazjum. Publikował w prasie już od roku 1926, w wieku 17 lat. Od roku 1927 studiował na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, następnie, od 1929 na Uniwersytecie Jagiellońskim, pod opieką Ignacego Chrzanowskiego, gdzie w 1932 uzyskał stopień doktora filozofii. W latach 1932–1936 pracował w dziale starych druków Biblioteki Narodowej. Od 1936 był asystentem Juliana Krzyżanowskiego na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1937–1938 wyjechał na stypendium naukowe do Paryża.
Uczestnik kampanii wrześniowej 1939, a także obrony Warszawy. Podczas okupacji niemieckiej brał udział w tajnych kompletach. Walczył w powstaniu warszawskim (podporucznik AK pseudonim „Krasicki”). Po powstaniu dostał się do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 101565).