– drugi siogun z rodu Tokugawa. Rządził w latach od 1605 do 1623. Był trzecim synem Ieyasu Tokugawy, założyciela dynastii siogunów Tokugawa.
Wczesne lata (1579–1593) Hidetada Tokugawa urodził w 1579 roku jako trzeci syn Ieyasu Tokugawy i jednej z jego konkubin. Wydarzyło się to krótko po tym jak macocha Hidetady (oficjalna żona Ieyasu) i jego przyrodni brat Nobuyasu Tokugawa zostali ścięci za podejrzenie o spiskowanie z Shingenem Takedą, w celu usunięcia Ieyasu. Poprzez zabicie swojej żony i jej domniemanych współspiskowców, Ieyasu zdeklarował się po stronie klanu Oda na czele z Nobunagą w konflikcie z klanem Takeda, któremu przewodził Shingen.
Prowincja Mikawa była według tradycji siedzibą rodu Tokugawa. Dlatego w 1590 r., nowy władca Japonii, Hideyoshi Toyotomi wysłał Ieyasu Tokugawę do ataku na włości rodu Hōjō. Wydarzenie to znane jest jako "oblężenie Odawary (1590)". Aby zwerbować Ieyasu do tej kampanii, Hideyoshi obiecał mu osiem prowincji w regionie Kantō, wliczając w to miasto Edo w zamian za kontrolowane przez niego pięć prowincji. Dla pewności, że Ieyasu pokona klan Hōjō (wcześniej klan Hōjō był w dobrych stosunkach z klanem Tokugawa), Hideyoshi zabrał jedenastoletniego Nagamaru jako zakładnika. W 1592 r. Hideyoshi przewodził ceremonii wejścia Nagamaru w wiek dorosły.