Posiadali oni posiadłości także w okolicach Maszewa (Budzieszowce, Maciejewo, Mosty, Burowo i in.). Z czasem rozrodzony ród Flemmingów zyskał w XVIII–XIX w. duże znaczenie (szczególnie w Saksonii i Prusach, w mniejszym stopniu w Polsce) oraz liczne posiadłości w Brandenburgii, pruskiej części Saksonii, w Saksonii, Turyngii, Galicji, na Śląsku oraz w Rosji, Szwecji, Finlandii, Szkocji i we Włoszech. W XVIII wieku osiągnęli godności ministerialne i generalskie w Rzeczypospolitej.
Własnością Flemmingów od 1724 był zamek Crossen w Crossen an der Elster koło Eisenberga w Turyngii. Rodzina mieszkała w nim do roku 1925, kiedy to zmarła z domu Flemming, a zamek przeszedł w ręce jej spadkobiercy, Edmunda von Bockum-Dolffs.
Przedstawiciele rodu thumb|Pieczęć podskarbiego wielkiego litewskiego Jana Jerzego Flemminga z 1757 roku Heino Heinrich von Flemming (1632–1706), marszałek polny saski i pruski, uczestnik wojny polsko-tureckiej 1672–1676 po stronie polskiej (1665–1740), saski polityk i generał, pomorski posiadacz ziemski Jakub Henryk Flemming (1667–1728), polski i saski polityk i wojskowy, generał artylerii koronnej, koniuszy wielki litewski, tajny radca (1670–1733), saski wielki łowczy (1671–1732), saski generał, właściciel Świerzna Johann Georg von Flemming (1679–1747), saski generał i urzędnik państwowy Adam Fryderyk