25 lutego 1919 roku dokonano zmiany nazwy pułku – odtąd nosił nazwę 37 pułku piechoty. Wiosną 1919 roku pułk zdobył Sambor i Drohobycz. Brał też udział w zdobyciu miasta Stanisławów. Od 13 do 16 czerwca 1919 pułk bronił przepraw nad rzeką Dniestr.
Od 28 czerwca brał udział w walkach nad rzeką Zbrucz, a w lipcu 1919 przerzucony został na front wołyński, gdzie toczył walki z oddziałami ukraińskimi. Od 5 sierpnia pełnił rolę zabezpieczającą. 3 kwietnia 1920 dowódcą 37 pułku piechoty został mjr Józef Kuś.
W grudniu 1919 batalion zapasowy pułku stacjonował w Łęczycy.
Obsada personalna pułku w 1920StanowiskoStopień, imię i nazwiskoDowódcappłk Michał RemizowskiAdiutantpor, Alfred ŁuczyńskiOficer wywiadowczyppor. Eugeniusz FieldorfOficer bronippor. Ludwik SklenarzOficer łącznościppor. Bronisław SitarskiOficer prowiantowyppor. Adolf KozubalLekarzpor. lek. dr Mieczysław HenochKapelanks. Tadeusz BorzęckiDowódca taborówpor. Marian BukowskiDowódca kompanii szturmowejppor. Otton JiruszkaDowódca I batalionukpt. Franciszek GwizdakAdiutantpor. Franciszek KielarLekarzppor. lek. dr Józef EisenbruchDowódca 1 kompaniipor. Jan Wójciak († 9 IX 1939)Dowódca plutonuppor. Bronisław NowakowskiDowódca 2 kompaniipor. Aram MantelDowódca 3 kompaniipor. Józef Markiel († IX 1939)Dowódca plutonuppor. Zachariasz RuckerDowódca plutonuppor.