Głównym celem projektantów StarLAN było stworzenie rozwiązania mogącego działać w tym samym medium, w której przesyłany był analogowy sygnał telefoniczny. Modulacja sygnału oraz para przewodów w skrętce, wykorzystana do jego przesyłania, musiały być tak dobrane, aby nie powodowały zakłóceń oraz nie były zakłócane, ani przez normalny analogowy sygnał rozmowy telefonicznej, ani przez 20Hz, wysoko-napięciowy sygnał dzwonienia.
Aby podołać tym ograniczeniom ostatecznie zastosowano TIA-568B jako standard budowy kabli telekomunikacyjnych. W skrętce zbudowanej z czterech par skręconych przewodów, pary dwa oraz trzy (pomarańczowa i zielona) zostały wykorzystane do przenoszenia danych w sieci StarLAN. W punkcie końcowym, aby doprowadzić sygnał do dwóch miejsc docelowych, stosowano rozgałęziacz RJ-45. Takie proste połączenie przenoszenia sygnału mowy i danych w jednym kablu w krajach, w którym kable zakończone złączem RJ45 występowały powszechnie, w 1984 roku było uznawane za rozwiązanie rewolucyjne.
Kategoria:Ethernet