Dworska grupa teatralna wystawiała pisane przez niego tragedie i komedie. W 1767 wyjechał na sejm. Nie powrócił już do swojej własności. Został aresztowany i wywieziony wraz z synem i senatorami do Kaługi, gdzie przebywał ponad 5 lat. W tym czasie Podhorce przeszły już w ręce Austriaków. Wacław Rzewuski zamieszkał we wsi Siedliszcze, w ziemi chełmskiej. Po 1779 ówczesny rządca kilkakrotnie wystawił zasoby zamku na licytację. Sprzedano mnóstwo bezcennych przedmiotów, w tym buławę hetmańską i miedziane pokrycia dachów. Część kolekcji uratował Leon Rzewuski. Nie mając potomków, w 1865 r. sprzedał zamek ks. Eustachemu Sanguszce. Według innych danych, w 1865 Władysław Hieronim Sanguszko nabył od Leona Rzewuskiego klucz PodhorceStefan Kieniewicz: Sanguszko Władysław Hieronim (1803–1870). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXXIV, s. 514., który w 1867 przejął jego syn EustachyStefan Kieniewicz: Sanguszko Eustachy Stanisław (1842–1903. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXXIV, s. 478.), który udostępnił zamek dla zwiedzających. W czasie I wojny światowej o zamek dbał burgrabia, M. Grabikowski. Armia rosyjska oszczędziła korpus zamku, lecz wywiozła w głąb Rosji najcenniejsze przedmioty. W sierpniu 1915 r. w zamku ulokowano komendę V korpusu austriacko-węgierskiego.