42. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 3 maja 1997 roku w Point Theatre, w Dublinie przez irlandzkiego nadawcę publicznego Raidió Teilifís Éireann (RTE), dzięki zwycięstwu Eimear Quinn, reprezentantki Irlandii podczas konkursu w 1996 roku.
Koncert finałowy prowadzili Carrie Crowley i Ronan Keating, a zwycięzcą zostali reprezentanci Wielkiej Brytanii – zespół Katrina and the Waves z utworem „Love Shine a Light” autorstwa Kimberleya Rewa, za który zdobył 227 punktów
Organizacja Po kontrowersjach związanymi z rundą kwalifikacyjną w 1996 roku, Europejska Unia Nadawców (EBU) wprowadziła nowe zasady kwalifikacji do finału: kraje z najmniejszą średnią punktów uzyskanych w czterech poprzednich finałach mogły być wykluczone z udziału. Z powodu rezygnacji Izraela z udziału w konkursie, tłumaczonej rocznicą Dnia Pamięci Holokaustu, w stawce finałowej znalazła się reprezentacja Bośni i Hercegowiny.
Podczas konkursu w pięciu krajach – Austrii, Niemczech, Szwecji, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii – testowane było głosowanie telefoniczne. Wyniki krajów teległosujących różniły się w niektórych przypadkach od tych, które korzystały z jurorów.