Aleksandr Nikołajewicz Ostrowski (; ur. w Moskwie, zm. w Szczełykowie) – pisarz-dramaturg, twórca rosyjskiej komedii obyczajowej, dyrektor teatru cesarskiego w Moskwie.

Życiorys Autor sztuk społeczno-obyczajowych z życia kupiectwa moskiewskiego, dramatów historycznych oraz komedii satyrycznych. Nazywany „ojcem rosyjskiego teatru realistycznego”, wywarł znaczny wpływ na współczesną mu dramaturgię i teatr. Klasyk literatury rosyjskiej.

Wybrana twórczość 1847 – Семейная картина (Siemiejnaja kartina) – debiut literacki 1849 – Kruk krukowi oka nie wykole (inne nazwy: Bankrut; Do wójta nie pójdziemy; Trafił swój na swego; ros. Свои люди – сочтёмся) 1856 – Intratna posada lub Łapownicy (ros. Доходное место) 1864, 1885 – Wojewoda (ros. Воевода) 1866 – Dmitrij Samozwaniec (ros. Дмитрий самозванец) 1868 – I koń się potknie (inne nazwy: Koń ma cztery nogi, a też się potknie; Pamiętnik szubrawca własnoręcznie przez niego napisany; Pamiętnik szubrawca, własną ręką napisany; Pamiętnik szubrawca; Nasz człowiek;