Z dużym opóźnieniem ta zła wiadomość dotarła do belgijskiej kwatery głównej w Leuven:
Przełom na wschodnim skrzydle armii belgijskiej wydawał się faktem i królowi Albertowi doradzono jak najszybsze opuszczenie Leuven.
12 sierpnia: wieczór Wojska belgijskie systematycznie traciły swoje pozycje, a sytuacja wydawała się beznadziejna. Między godziną 14:00 a 15:00 pierwsi żołnierze Brygady Mieszanej pojawili się na polu bitwy po 17-kilometrowym marszu z Tienen. Ich artyleria została rozlokowana na wzgórzu Molenberg („Wzgórze Wiatraków”) i w centrum wsi Loksbergen. Sekcje karabinów maszynowych brygady natychmiast otworzyły ogień do Niemców. Wsparcie nadeszło również z pobliskiego miasta Diest. Około godziny 17:00 płk Dujardin zebrał jednostkę bojową, która przyjechała z Diest do Zelk sześcioma samochodami. Dujardin został ciężko ranny pod Zelk, ale por. van Dooren z 4 Pułku Strzelców Konnych zdołał z kilkoma ludźmi uciszyć niemiecką artylerię wzdłuż drogi do Haelen. Około godziny 19:00 farma IJzerwinning została odbita, a de Witte nakazał kontratak na Velpen i Haelen, aby zepchnąć wroga na prawy brzeg rzeki Gete. W przeciwieństwie do dywizji kawalerii, 4 Brygada Mieszana składała się głównie z poborowych i brakowało jej oficerów.