thumb|left|240px|Międzynarodowe Zawody Hippiczne w Warszawie; czerwiec 1937. Ekipa polska: rtm. Seweryn Kulesza, rtm. Henryk Leliwa-Roycewicz i rtm. Zdzisław Kawecki. thumb|Tablica upamiętniająca polskich olimpijczyków pomordowanych przez NKWD w bazylice katedralnej św. Michała i św. Floriana w Warszawie Zdzisław Szczęsny Kawecki h. Gozdawa (ur. 21 maja 1902 w Husiatynie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – rotmistrz Wojska Polskiego, srebrny medalista olimpijski w jeździectwie na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936.
Życiorys Urodził się 21 maja 1902 w Husiatynie, w rodzinie Stanisława (1862–1934) i Jadwigi z Gańczakowskich (1874–1964). Uczęszczał do gimnazjów w Husiatynie, Wiedniu i Kołomyi. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1921 w Stanisławowie. W październiku 1918 wstąpił do oddziału POW w Kołomyi. Wziął udział w walkach z Ukraińcami na Pokuciu oraz w obronie Kołomyi. Od czerwca 1919 w Wojsku Polskim. Od 18 listopada 1919 do 1 marca 1920 był uczniem klasy 23. „Jazdy” Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. Po ukończeniu kursu ogólnego odbył miesięczny kurs kawaleryjski przy Centralnej Szkole Podoficerów Jazdy w Przemyślu. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 18 pułku ułanów. 25 listopada 1920 został mianowany z dniem 1 września 1920 podporucznikiem w kawalerii.