Prawa człowieka w Tadżykistanie opierają się na konstytucji uchwalonej w 1994 roku. Zgodnie z opiniami międzynarodowych organizacji, walczących o prawa człowieka i demokrację (m.in. Reporterzy bez granic, Amnesty International) Tadżykistan należy do grupy państw, w których prawa człowieka są łamane. Władze Tadżykistanu oskarża się m.in. o stosowanie tortur, znęcanie się nad więźniami, łamanie wolności słowa, naruszenia w sądownictwie, porywanie kobiet i dzieci, ograniczenie wolności religijnej, przemoc i dyskryminację kobiet.
Kara śmierci. Od kwietnia 2004 roku obowiązuje w Tadżykistanie moratorium na wykonywanie kary śmierci.
Kontekst historyczny Tadżykistan ogłosił niepodległość 9 września 1991 roku – wcześniej był częścią ZSRR. W latach 1992–1997 w Tadżykistanie toczyła się wojna domowa pomiędzy ugrupowaniami opozycyjnymi (w tym islamistycznymi) a władzami Tadżykistanu. Konflikt wygrała strona rządowa, która uzyskała przewagę dzięki pomocy wojskowej ze strony Rosji i Uzbekistanu. Porozumienie pokojowe podpisano w 1997 roku.