thumb|Rzeźba bł. Rafała Chylińskiego na łódzkim cmentarzu w Łagiewnikach Rafał Chyliński, właśc. Melchior Chyliński (ur. 6 stycznia 1694Liber Magistralis Novitiorum Zakonu braci Mniejszych Konwentualnych w Krakowie podaje: 8 stycznia 1690. w Wysoczce, zm. 2 grudnia 1741 w Łagiewnikach) – polski duchowny zakonu franciszkanów konwentualnych, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Melchior (późniejszy o. Rafał) urodził się w rodzinie drobnej szlachty wielkopolskiej. Jego rodzicami byli Jan Arnolf Chyliński i Marianna Małgorzata z Kierskich. Wychowany religijnie przez matkę, od dziecka okazywał pobożność i miłosierdzie dla biednych. Uczył się w szkole jezuitów w Poznaniu. W 1712 roku zaciągnął się do wojska, jako zwolennik króla Stanisława Leszczyńskiego. Został oficerem i komendantem chorągwi. W 1715 r. opuścił wojsko i wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych w Krakowie. Śluby wieczyste złożył 26 kwietnia 1716 roku, a w czerwcu 1717 roku otrzymał święcenia kapłańskie.