Od lutego 1942 "Schoemann" ponownie działał z baz w północnej Norwegii, głównie przeciw konwojom alianckim do ZSRR w Arktyce. 6-9 marca 1942 wraz z "Friedrich Ihn" i pancernikiem "Tirpitz" wziął udział w akcji przeciw konwojowi PQ-12, którego jednak nie wykryto. Niszczyciele natomiast 7 marca zatopiły statek "Iżora" (2815 BRT, z konwoju QP-8).
1 maja 1942 "Hermann Schoemann" jako okręt flagowy komandora Alfreda Schulze-Hinrichsa, z niszczycielami Z24 i Z25 wziął udział w akcji przeciw konwojowi QP-11 na Morzu Barentsa, tocząc pojedynek z brytyjskimi niszczycielami, w toku którego jedynie uszkodzono HMS "Amazon". 2 maja 1942 Niemcy odnaleźli brytyjski krążownik lekki HMS "Edinburgh", uszkodzony wcześniej przez okręt podwodny U-456, eskortowany przez dwa niszczyciele, 4 trałowce i patrolowiec. Atakując krążownik, "Schoemann" został o 6.37 ciężko uszkodzony w maszynownię dwoma pociskami 152 mm krążownika, a następnie kilkoma pociskami niszczyciela . Na skutek uszkodzeń, między innymi utracił napęd. Niemcy następnie opuścili okręt i samozatopili go o 8.30 ładunkami wybuchowymi na pozycji . Straty wyniosły 8 zabitych i 45 rannych, ok.