thumb|Prosty, jednodrożny kran szklany wysokiej próżni thumb|Prosty, jednodrożny kran teflonowy Kranik – element sprzętu laboratoryjnego, występujący w wielu urządzeniach. Służy on do szybkiego otwierania i zamykania kolb, ampuł, eksykatorów i biuret, odpowietrzania wyparek i linii próżniowych. Może też występować jako samodzielny sprzęt, który łączy się z resztą aparatury poprzez szlify lub węże.
Kraniki laboratoryjne mają różnorodną konstrukcję zależnie od zastosowania. Zawsze jednak składają się z obudowy (zazwyczaj szklanej) w kształcie walca lub stożka, z której wyprowadzone są szyjki zakończone oliwkami albo szlifami. Jedna lub czasem więcej szyjek jest zwykle wtopiona w sprzęt, którego kranik jest częścią. Do wnętrza walca lub stożka wkłada się lity króciec zwany "duszą" kranika. Walec może być wykonany ze szkła lub z teflonu. Zaletą teflonowych jest to, że nie trzeba ich smarować, ale są one zwykle znacznie droższe od szklanych. W niektórych wariantach kraników drożność uzyskuje się poprzez częściowe odkręcenie "duszy", zaś w innych poprzez jej przekręcenie.