Józef Bielawski (ur. 12 sierpnia 1910 w Starej Wsi, zm. 19 września 1997 w Warszawie) – polski arabista i islamista, twórca pierwszych stacjonarnych polskich studiów islamistycznych. Stworzył największą w Polsce arabistykę na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kontynuuje się zapoczątkowane przez niego kierunki badań.
Życiorys W 1938 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, a dodatkowo studiował literatury i języki orientalne – arabski, perski i turecki u prof. Tadeusza Kowalskiego. W 1947 przeniósł się do Instytutu Orientalistycznego UW, gdzie pracował jako asystent. W latach 1948–1950 przebywał w Turcji jako attaché kulturalny ambasady polskiej. W 1951 doktoryzował się z orientalistyki, w 1955 został docentem. Po wielu staraniach J. Bielawskiego w 1964 roku powstała w Polsce samodzielna katedra arabistyki pod jego kierownictwem. 1 marca 1968 roku Bielawski został profesorem. 14 listopada 1974 roku otrzymał nominację na profesora zwyczajnego.
W 1969 założył Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Arabskiej, a w 1979 został członkiem Irackiej Akademii Nauk w Bagdadzie.