Kazimierz Szczepański (ur. 15 maja 1915 w miejscowości Wronowo, powiat makowski, zm. 27 marca 1997 w Skierniewicach) – wieloletni pracownik Instytutu Sadownictwa w Skierniewicach, profesor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, członek Polskiego Związku Niewidomych, pierwszy polski niewidomy profesor.
Życiorys Urodził się w mazowieckiej wsi Wronowo, jako drugie dziecko z siedmiorga rodzeństwa. Po ukończeniu szkoły powszechnej, rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Piotra Skargi w Pułtusku. Aby pokryć koszty nauki rodzice sprzedali część posiadanej ziemi. Już w trakcie nauki udzielał korepetycji z matematyki, aby utrzymać się w szkole. Maturę zdał w 1936 roku, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Na studiach utrzymywał się ze stypendium naukowego. Studia przerwał po wybuchu II wojny światowej.
W trakcie wojny, w 1940 roku, rodzina została przesiedlona przez Niemców w okolice wsi Lipce Reymontowskie. Kazimierz rozpoczął tam pracę zarobkową, aby pomóc rodzinie. W trakcie wojny nawiązał współpracę z Armią Krajową oraz z Batalionami Chłopskimi. Prowadził tajne nauczanie matematyki na poziomie szkoły podstawowej i szkoły średniej.