Nicola Antonio Porpora (ur. 17 sierpnia 1686 w Neapolu, zm. 3 marca 1768 tamże) – włoski kompozytor operowy epoki późnego baroku i nauczyciel śpiewu, którego najsłynniejszym uczniem był Farinelli.
Porpora studiował w Conservatorio dei Poveri di Gesù Cristo w Neapolu. Zaraz po studiach napisał pierwsze opery: L’Agrippina i Flavio Anicio Olibrio. Był kapelmistrzem na dworze ks. Filipa von Hesse-Darmstadt i portugalskiego ambasadora w Rzymie, a od 1715 do 1722 w Conservatorio di S. Onofrio w Neapolu, gdzie również nauczał. W 1720 w Neapolu wystawiono serenatę Angelica do libretta Pietra Metastasia, w której po raz pierwszy wystąpił Farinelli.
Od 1733 Porpora kierował Opera of the Nobility w Londynie, od tego czasu datuje się jego dwuletnia rywalizacja z Georgiem Friedrichem Haendlem. Następnie wyjechał do Wenecji, Neapolu i w końcu do Drezna, gdzie spotkał swojego kolejnego konkurenta, Johanna Adolfa Hassego. W 1748 został kapelmistrzem w kapeli królewsko-elektorskiej, gdzie Hasse sprawował funkcję Oberkapellmeistra. Następnie przeniósł się do Wiednia, gdzie udzielał lekcji śpiewu;