Awansował następnie na stopień komandora (Kapitän zur See). Po ataku na ZSRR, 6 Flotylla działała w północnej Norwegii i Arktyce. 1 maja 1942 Schulze-Hinrichs dowodził 6 Flotyllą w akcji przeciw konwojowi QP-11 na Morzu Barentsa, jego okręt flagowy „Hermann Schoemann” został następnego dnia samozatopiony na skutek uszkodzeń zadanych przez brytyjskie okręty. 6 Flotyllą dowodził do kwietnia 1943.
Pod koniec wojny, w 1945 dowodził obroną morską obszaru Narwiku.
W 1950 był jednym z zespołu 15 ekspertów opracowujących memorandum Himmeroder, na temat powojennej remilitaryzacji Niemiec Zachodnich, leżącym u podstaw utworzenia Bundeswehry.
Był autorem kilku podręczników marynarskich i prac wojenno-morskich, w tym biografii admirała Tirpitza Grossadmiral Alfred von Tirpitz (1958).
Odznaczenia, m.in. Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (15 czerwca 1943) Złoty Krzyż Niemiecki (21 stycznia 1942) (Deutsches Kreuz in Gold)
Bibliografia https://web.archive.org/web/20070928190836/http://www.admiral-graf-spee.de/Schiffe/zerstoerer/ritterkreuz-zerstoerer.htm
Kategoria:Oficerowie Kriegsmarine Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Uczestnicy kampanii norweskiej 1940 Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1972