Od sierpnia 1944 do lutego 1945 działał w rejonie Cieśnin Duńskich, uczestnicząc m.in. w stawianiu min i eskorcie konwojów przybrzeżnych. Lekko uszkodzony w kolizji w porcie Horten 5 listopada 1944. 24 kwietnia 1945 poważnie uszkodzony w Skagerraku przez brytyjskie lotnictwo bliskimi wybuchami bomb (bombowce Halifax z 502. Dywizjonu Coastal Command). Skierowany do Oslo na remont, nieukończony do końca wojny. Kapitulacja Niemiec zastała go w Oslo.
Po wojnie przekazany Wielkiej Brytanii, otrzymał numer burtowy N-40, lecz nie wszedł do brytyjskiej służby. Zamiast tego po badaniach został skierowany do rezerwy, po czym w 1948 sprzedany na złom firmie British Iron & Steel Corporation (BISCO) i 10 stycznia 1949 odholowany do stoczni złomowej.
Dane taktyczno-techniczne wyporność: standardowa: 2232 t pełna: 3156 t wymiary: długość: 119 m szerokość: 11,3 m zanurzenie: 3,8-4,3 m napęd: 2 turbiny parowe o mocy łącznej 70 000 KM, 6 kotłów parowych Wagnera (ciśnienie pary 70 at), 2 śruby prędkość maksymalna: 38 w. zasięg: 1900 mil morskich przy prędkości 19 w. zapas paliwa: 770 t.