Kazimierz Roman Wacław Woźnicki, (ur. 28 lutego 1878 w Osieku, zm. 1 listopada 1949 w Paryżu) – literat, publicysta, działacz emigracyjny, dyplomata, bibliotekarz, bibliograf, bibliofil, kolekcjoner grafiki.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej herbu Ciołek, syn Bronisława, właściciela Osieka w Sierpeckiem, a później Łempic i Witek w Pułtuskiem, i Izabeli z Dembińskich. Miał brata Stanisława Mariana (1876–1925). W latach 1888–1894 uczęszczał do gimnazjum realnego - Zakładu Naukowego Realnego Sześcioklasowego Męskiego Wojciecha Górskiego przy ówczesnej ulicy Hortensji 2 w Warszawie. W 1894 roku zdał maturę z uzyskując prawo „wstąpienia do klas dopełniających szkół realnych”Arkadiusz Roszkowski, Wstęp - Biogram Kazimierza Woźnickiego, [w:] Katalog rękopisów Biblioteki Polskiej w Paryżu, t. 15 Archiwum Kazimierza Woźnickiego (1878–1949), oprac. Arkadiusz Roszkowski, Paryż-Warszawa 2020.. W okresie nauki szkolnej uczestniczył w działalności tajnych kółek samokształceniowych zorganizowanych przez Władysława i Stanisława Grabskich. Przygotował także manifestację uczniów „od Górskiego”, która odbyła się 3 maja 1891 roku, w setną rocznicę uchwalenia konstytucji, przy ruinach świątyni Opatrzności Bożej w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego.