Z tego powodu Ieyasu Tokugawa chciał stracić ród Sanada, ale z powodu wkładu Nobuyukiego we własne zwycięstwo, darował im życie i zamiast tego zesłał do Kudoyamy w prowincji Kii. Masayuki zmarł tam. Dwanaście lat później, gdy stosunki między klanem Toyotomi i siogunatem Tokugawów pogorszyły się, Toyotomi zaczął rekrutować rōninów, przygotowując się do wojny. Odpowiadając na to wezwanie, Nobushige uciekł z Kudoyamy i dotarł do zamku Ōsaka.

W czasie zimowego oblężenia Osaki, Nobushige Sanada wybudował fortyfikacje we wszystkich słabych punktach położonych w południowej części zamku. Stamtąd pokonał siły Tokugawy (około 30 tys. ludzi), dysponując 6 tys. ludzi uzbrojonych w arkebuzy.

W następnym roku, podczas letniego oblężenia Osaki, Nobusige postanowił zrezygnować z walki obronnej i bezpośrednio zaatakować siły Tokugawy. Najpierw pokonał 12 tys. konnych strzelców dowodzonych przez Masamune Date (który jest uważany za jednego z dwóch najlepszych strategów w kreatywnym i oryginalnym wykorzystaniu konnych strzelców) z pomocą armii 3 tys. konnych i pieszych. Po porażce armii Masamune Date, elitarna armia z Echizen, licząca 20-30 tys. ludzi, nie odważyła się stawić czoła Nobusige.