Wyposażenie w postaci broni maszynowej występowało w kilku wariantach. W pierwszym w czołgu montowano dwa karabiny maszynowe Browning M1919 kalibru 7,62 mm oraz jeden wielokalibrowy karabin maszynowy Browning M2HB kalibru 12,7 mm. Pomiędzy wojną sześciodniową (1967) a wojną Jom Kipur (1973) karabin z kadłuba montowano na specjalnym uchwycie przy włazie ładowniczego. W trzecim wariancie, od 1975 roku, karabin Browning M2HB montowany był nad lufą armaty w miejscu, gdzie montowano szperacz. Natomiast karabin Browning M1919 przenoszony był na uchwyt przy włazie dowódcy. Dodatkowo ten sam karabin był montowany przy włazie ładowniczego. Po wojnie Jom Kipur wprowadzono czwarty wariant z montowanym dodatkowo moździerzem kalibru 60 mm. Znajdował się on pomiędzy włazem ładowniczego i dowódcy.
Kadłub, wieża i opancerzenie mały|199x199px|Zawieszenie HVSS. Czołgi M51 bazowały przede wszystkim na kadłubach czołgów Sherman M4A1, ale Giusti i Bauder podają również wersję M4A3. Izraelczycy dodali na kadłubie jedynie dodatkowe uchwyty, transportery i zasobniki. Z tyłu czołgu umieszczono telefon połączony z interkomem pięcioosobowej załogi. Tak, jak w przypadku czołgów M50, tak i w M51 nie wprowadzono żadnych zmian w kwestii opancerzenia.