Jeszcze przed wojną sześciodniową rozpoczęto proces modernizacji otrzymanych czołgów, jednak w dniu wybuchu wojny Izrael posiadał 120 sztuk, które były zdolne do walki, ale jeszcze nie spełniały wszystkich założeń związanych z modernizacją. Brały one udział w działaniach na Półwyspie Synaj. W trakcie wojny Izrael zdobył dodatkowe 100 czołgów M48 i M48A1, które porzucili Jordańczycy. Po wojnie sześciodniowej kontynuowano program modernizacji czołgów Magach i rozpoczęto modernizację czołgów Centurion. Pierwsze modyfikacje związane były z wymianą oryginalnej armaty na armatę M68 kalibru 105 mm, zamontowaniem silnika AVDS-1790-2A o mocy 750 KM oraz zamontowaniem izraelskiej kopuły wejścia na wieży urdan. Część z nich otrzymało mocowania na pancerz reaktywny Blazer lub kompletny pancerz reaktywny Blazer. Czołgi te nazwano Magach 3. Dotychczas Magachem 1 nazywano niezmodyfikowane pojazdy otrzymane z USA, Niemiec Zachodnich do 1967 roku oraz zdobyte od Jordanii podczas wojny sześciodniowej. Magachami 2 nazwano Pattony otrzymane z RFN. Wszystkie one brały także udział w wojnie na wyczerpanie, pilnując Kanału Sueskiego. lewo|mały|Wrak Magacha 6 na Półwyspie Synaj, wojna Jom Kipur W roku 1970 Izrael odebrał 150 czołgów M60A1, które zapoczątkowały linię Magachów 6.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Magach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.