Czołgi Magach 6 i 7 były wykorzystywane przez armię izraelską podczas pierwszej wojny w Libanie. Doświadczenia zebrane z walk w terenie zurbanizowanym sprawiły, że kolejne ulepszenia wprowadzano pod kątem zwiększenia odporności czołgu i załogi na zagrożenia płynące z walk miejskich i przeciwpartyzanckich. Skupiono się na zapewnieniu lepszego opancerzenia i zwrotności. Mimo ciągłych modernizacji Magachy z czasem stały się konstrukcjami przestarzałymi i w pierwszej dekadzie lat dwutysięcznych rozpoczęto proces przenoszenia ich z jednostek liniowych do rezerwowych. mały|Czołg Sabra|alt=|lewo Podczas pierwszej wojny w Libanie w bitwie pod Sultan Jakub, 11 czerwca 1982 roku, zginęło 18 żołnierzy izraelskich, a Syryjczycy dodatkowo zdobyli 4 czołgi, które przetransportowali na badania do Damaszku. Jeden z czołgów Magach 3 został przekazany do Związku Radzieckiego, gdzie przeprowadzono jego testy na poligonie. Sowieccy wojskowi byli pod wrażeniem osiągów Magacha 3, co zmusiło ich do rozpoczęcia prac nad wzmocnieniem przedniego opancerzenia T-72. Na ich podstawie Sowieci stworzyli swój odpowiednik izraelskiego Blazera.