Chūō-sen.). Elektryfikacja sieci Kokutetsu (zaczęta pod Tokio) wprowadziła standardowe zasilanie prądem stałym 1500 V (początkowo przez krótki czas 1200 V). W eksploatacji znalazły się EZT, które dominują do dzisiaj nie tylko w ruchu lokalno-aglomeracyjnym, ale również dalekobieżnym. Stworzenie wydajnego systemu kolei aglomeracyjnej w Tokio było powiązane z przebudową węzła, obejmującą stworzenie głównego dworca (Tōkyō, 1914), uzupełnienie linii obwodowej Yamanote-sen oraz budowę dwóch linii średnicowych (ukończone w 1932). Wprowadzenie sieci SKM dokonywało się także poprzez budowę metra: 1927 – pierwsza linia metra w Tokio (kolej prywatna): Tōkyō Chika Tetsudō na trasie Asakusa-Shimbashi (obecnie część Ginza-sen)Tōkyō Chika Tetsudō; Ginza-sen.; 1933 – pierwsza linia metra w Osace (własność miejska): Ōsaka Shiei Chikatetsu na krótkiej trasie Umeda – Shinsaibashi (obecnie część Midōsuji-sen).