Władimir Borisowicz Barkowski (; ur. , zm. 21 lipca 2003) – pułkownik radzieckiego wywiadu, m.in. szef Pionu X odpowiedzialnego za wywiad naukowo-techniczny w radzieckiej rezydenturze w Londynie.
Życiorys W 1939 roku ukończył Moskiewski Instytut Obrabiarek i Narzędzi. W tym samym roku zwrócił na niego uwagę wywiad radziecki poszukujący nowych kandydatów do pracy w wyniszczonym czystkami z lat 1937–1938 NKWD. Barkowski został skierowany do nowo utworzonej szkoły zadań specjalnych (Szkoła Specjalnego Przeznaczenia, SZON), która szkoliła przyszłych oficerów radzieckiego wywiadu. Wyszkolony został jako specjalista do spraw naukowo-technicznych. Szkolenie ukończył w tym samym czasie co Paweł Fitin, który jeszcze w tym samym roku został szefem wywiadu, Oddziału Zagranicznego NKWD INO, co zapewne wpłynęło na dalszą karierę Barkowskiego, gdyż znali się nawzajem. Po ukończeniu szkoły zwrócił na niego uwagę Paweł Sudopłatow, wówczas wysoki oficer wywiadu NKWD i w 1941 roku wysłał go do londyńskiej rezydentury Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego, gdzie pracował jako specjalista naukowo-techniczny.