Ponieważ brak było ruchomej platformy skanującej, cała sonda musiała być obracana podczas wykonywania obserwacji teledetekcyjnych.

Większa część kadłuba sondy przykryta była przez wielowarstwową izolację termiczną w kolorze złotym oraz czarnym wykonaną z użyciem Kaptonu, która chroniła także przed uderzeniami mikrometeoroidów. W skład systemu kontroli temperatury wchodziły też grzejniki elektryczne i radioizotopowe oraz kontrolowane przez termostat żaluzje.

Zasilanie w energię thumb|Schemat konstrukcji generatora GPHS-RTG thumb|Jeden z generatorów GPHS-RTG sondy Cassini thumb|Silniki główne sondy Cassini thumb|Antena HGA podczas testów naziemnych thumb|Komputery pokładowe EFC

Energia elektryczna dostarczana była sondzie przez trzy, przymocowane do dolnego modułu wyposażenia, radioizotopowe generatory termoelektryczne GPHS-RTG (ang. General-Purpose Heat Source Radioisotope Thermoelectric Generator). Każdy z generatorów miał 114 cm długości, 42,2 cm średnicy, masę 56,4 kg i zawierał pluton 238 w postaci dwutlenku. Masa dwutlenku plutonu w każdym generatorze wynosiła około 10,9 kg, w tym masa plutonu 238 wynosiła około 7,7 kg (co stanowiło 82,2% całkowitej masy wszystkich izotopów plutonu w paliwie). Na początku misji generatory wytwarzały prąd stały (o napięciu 30 V) o łącznej mocy około 887 W.