Związał się wówczas z Biblioteką Załuskich, dla której redagował i wydawał pierwsze polskie czasopismo naukowe „Warschauer Bibliothek” (1753–1755) i „Acta litteraria Regni Poloniae et Magni Ducatus Lithuaniae” (1755–1756); czasopisma popularnonaukowe: Nowe Wiadomości Naukowe i Uczone (1758-61 i 1766-67) oraz czasopisma Patriota Polski i „Monitor” (1773-85), którego był redaktorem naczelnym. Za wydania pism historycznych otrzymał tytuł historiografa Królestwa Polskiego i medal Merentibus. Pierwotnie drukował w Lipsku a od 1756 roku w Warszawie, gdzie od polskiego króla uzyskał pozwolenie na założenie księgarni oraz drukarni pod nazwą Drukarnia Jego Królewskiej Mości i Rzeczypospolitej Mitzlerowskiej lub Drukarnię Jego Królewskiej Mości Mitzlerowska. Założył również odlewnie czcionek Wydawał w wielu językach: polskim, łacińskim, francuskim i niemieckim. Były to inicjowane oraz przygotowywane przez członków Towarzystwa Literatów w Polszcze dzieła literackie, kalendarze oraz podręczniki szkolne. Drukarnia mitzlerowska wydała m.in.