Wiek XIX nie przyniósł większych zmian, a w latach 1920. Kongres, dokumentem Pueblo Lands Act, zagwarantował Indianom własność posiadanych przez nich ziem. W latach 1930. zbudowana niedaleko puebla tama pozwoliła na stworzenie nowych kanałów irygacyjnych i powiększenie areałów upraw Koczitów. Jednakże otwarcie kolejnej zapory w roku 1975 spowodowało znaczne straty i ponowny upadek gospodarki rolnej. W rezultacie, po II wojnie światowej Koczitowie przeszli od gospodarki agrarnej do rzemiosła artystycznego wytwarzając pamiątki dla turystów.
W dzisiejszych czasach Koczitowie są ośrodkiem zainteresowania antropologów ze względu na ich – niemal nie naruszone – wierzenia religijne.
Religia W kulturze Indian Pueblo religia stanowi nieodłączny fragment życia plemiennego. Słońce jest utożsamiane ze Stwórcą, który – wraz ze świętymi górami i ziemią pod stopami – zamyka cały ich świat. Wszyscy mężczyźni Koczitów należą do stowarzyszeń bóstwa katsina – istoty wyższej zamieszkującej gdzieś w górach, której oddaje się cześć podczas ceremonii w niedostępnych dla obcych kivach. W pueblu Cochiti znajdują się dwie okrągłe kivy służące do spotkań członków stowarzyszenia. Na czele stowarzyszenia stoi przywódca, zwany z hiszp. cacique, którego zadaniem jest wyznaczanie – na podstawie obserwacji słońca – dat poszczególnych ceremonii.