W lutym 1915 roku utworzono Dyrekcję Wywiadu Specjalnego, w związku z czym MO5(h) zostało zmodernizowane i przemianowane na sekcję MO7. Nominalnie podlegało ono pułkownikowi Coleridge’owi, zastępcy dyrektora wojskowego Biura Prasowego. Jako część Ministerstwa Wojny, MO7 zajmowało się promocją prasy. W maju 1915 roku udzieliło pierwszym korespondentom wojennym pozwolenia na wyjazd na front zachodni. Jego zadaniem było zapewnienie władzom wojskowym kontroli nad prasą i pracą korespondentów. W styczniu 1916 roku, w ramach reorganizacji Sztabu Generalnego, utworzono nową Dyrekcję Wywiadu Wojskowego, a MO7 przekształcono w Sekcję Wywiadu Wojskowego nr 7.
MI7 było zorganizowane w szereg podsekcji, oznaczonych małymi literami w nawiasach. Dokładne obowiązki tych podsekcji zmieniały się w czasie, ale można je w skrócie podsumować następująco: MI7 (a) – cenzura. MI7 (b) – propaganda zagraniczna i krajowa, w tym komunikaty prasowe dotyczące spraw armii. MI7 (c) – tłumaczenie i (od 1917 r.) regulacje dotyczące gości zagranicznych. MI7 (d) – propaganda i przegląd prasy zagranicznej (część sekcji (b) do czasu utworzenia sekcji (d) pod koniec 1916 r.).