W marcu 1945 powrócił do diecezji chełmińskiej i objął obowiązki prokuratora seminarium w Pelplinie. Na zaproszenie starosty uczestniczył w powitaniu Wojska Polskiego w Toruniu 6 marca tegoż roku. W listopadzie 1945 objął jako administrator parafię św. Michała Archanioła w Sopocie. W listopadzie 1946 biskup diecezji chełmińskiej Kazimierz Kowalski powołał go na stanowisko profesora Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie, powierzając jednocześnie obowiązki kierownika sekretariatu Papieskich Dzieł Misyjnych w diecezji chełmińskiej, dyrektora Związku Misyjnego Kleru oraz administratora parafii Rajkowy. Od maja 1950 ks. Preis był proboszczem parafii św. Krzyża w Tczewie i jednocześnie dziekanem dekanatu tczewskiego.
Otrzymał szereg godności kościelnych – szambelana papieskiego (28 marca 1952), kanonika honorowego kapituły katedralnej chełmińskiej (30 kwietnia 1954), papieskiego prałata domowego (27 stycznia 1964). Od października 1967 wchodził w skład Komisji Misyjnej przy Konferencji Episkopatu Polski, od lutego 1968 był dyrektorem Diecezjalnej Akcji na Rzecz Misji Zagranicznych. W procesie beatyfikacyjnym biskupa Konstantyna Dominika pełnił funkcję postulatora.