Badania prof. Fangera doprowadziły do poważnego zainteresowania się problemem jakości powietrza w budynkach biurowych. Z pierwszej analizy – metodą Fangera – amerykańskich inżynierów wynikało, że na 4,5 miliona przebadanych budynków (1,45 mld m²), tylko 20% spełniało wymagania standardów jakości, a 10% budynków nie nadawało się do korzystania – syndrom chorych budynków. W wyniku przeprowadzonych modernizacji (zmniejszenia emisji zanieczyszczeń wewnątrz budynków, poprawienie działania wentylacji itp.) uzyskano znaczną poprawę efektywności pracy ludzi (wzrost produktywności) poprzez: poprawę absencji w pracy, zmniejszenie kosztów leczenia, poprawę jakości pracy. Obliczono, że średni czas zwrotu przeprowadzonych modernizacji był mniejszy niż 2 lata.
Badania prof. Fangera doprowadziły do stworzenia modeli i symulacji komputerowych rozpływu powietrza w budynku (CFD) bez których nie istniały by współczesne instalacje klimatyzacyjne.