Należy jednak pamiętać, ie wytrzymałość zapory ogniowej zależy nie tylko od szerokości pasa działania i właściwości terenu, lecz także od siły natarcia nieprzyjaciela.
Obronę pozycyjną definiowano w sposób następujący: obrona stała, trwająca czas dłuższy, może przybrać formę obrony pozycyjnej. Obrona pozycyjna różni się od obrony stałej stopniem przygotowania pozycji i nasyceniem środkami walki.
W przypadku obrony pozycyjnej dąży się przede wszystkim do zadania przeciwnikowi jak największych strat podczas walk o przedni skraj obrony oraz na kolejnych pozycjach obrony. Główną rolę w starciu odgrywa ogień, a kontrataki i przeciwuderzenia są mniej wskazane. Szeroko stosuje się jedynie manewr środkami ogniowymi, odwodami przeciwpancernymi, zaporowymi i ogólnymi kierowanymi na rubieże ogniowe. Obrona pozycyjna stara się to osiągnąć przez zmuszenie przeciwnika do szturmowania zawczasu przygotowanych, umocnionych pozycji obronnych.
Zobacz też obrona obrona manewrowa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrona