W grudniu 2007 objął urząd ministra sprawiedliwości w tymczasowym rządzie Guya Verhofstadta. W marcu 2008 nowy premier Yves Leterme powierzył mu dodatkowo funkcję wicepremiera oraz ministra ds. reformy instytucjonalnej. Odszedł razem z premierem w grudniu tego samego roku po kryzysie koalicyjnym związanym z rzekomymi naciskami urzędników państwowych na wymiar sprawiedliwości, którym zaprzeczyło parlamentarne śledztwo.
W 2009 Jo Vandeurzen uzyskał wysokie poparcie w wyborach w Regionie Flamandzkim, prowadząc CD&V do wygranej i otrzymując w niderlandzkojęzycznych mediach przydomek „Super Joe”. W tym samym roku został ministrem polityki społecznej, zdrowia i rodziny w regionalnym rządzie Flandrii, kierowanym przez Krisa Peetersa. W 2014 i 2019 ponownie uzyskiwał mandat posła do Parlamentu Flamandzkiego. Pozostał w składzie rządu Geerta Bourgeoisa oraz w przejściowym gabinecie Liesbeth Homans, kończąc urzędowanie w październiku 2019.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Belgijscy ministrowie Kategoria:Belgijscy parlamentarzyści Kategoria:Belgijscy prawnicy Kategoria:Politycy partii Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie Kategoria:Wicepremierzy Belgii Kategoria:Urodzeni w 1958