Metacybernetyka (gr. meta – "po; ponad", meta- – przedrostek oznaczający "ponad", "poza" lub "o czymś w innym kontekście", kybernetes – "sternik; zarządca" od kybernán – "sterować; kontrolować") – zaproponowana przez Józefa Kosseckiego nauka interdyscyplinarna mająca stanowić syntezę cybernetyki i fizyki.
Stanowić ma ona syntezę tradycyjnej i cybernetycznej teorii związków przyczynowych. W tradycyjnej (fizykalnej) teorii związków przyczynowych zakłada się, że następne stany dowolnego obiektu zależą od stanów poprzednich, czyli od "przeszłości", natomiast w cybernetycznej teorii związków przyczynowych zakłada się, że stany dowolnego obiektu zależą od pewnych stanów przyszłych, czyli "celów". Podstawowy aksjomat metacybernetyki polega więc na założeniu, że stany obiektów energomaterialnych są zależne zarówno od poprzednich jak i następnych stanów – czyli zarówno od przeszłości jak i przyszłości.
Podstawowe założenia metacybernetyki zostały opracowane przez Józefa Kosseckiego. Opiera się ona na aksjomatycznej teorii poznania, jakościowej teorii informacji Mariana Mazura, oraz ogólnej jakościowej teorii informacji opracowanej przez Kosseckiego.