Od czerwca 1944 kierownik referatu odbioru oraz zastępca kierownika referatu operacyjnego „M II Grad”.

W Powstaniu Warszawskim do ok. 1 września kierownik odbioru zrzutów w Komendzie Obwodu Śródmieście. Od 1 września 1944 zastępca dowódcy batalionu „Czata 49” na Czerniakowie, używał pseudonimu „Witold”. W nocy 19/20 września ciężko ranny w nogę od wybuchu pocisku artyleryjskiego, leczony w szpitalu polowym w domu przy ul. Wilanowskiej 5. W nocy 21/22 września do tego budynku dostał się oddział żołnierzy niemieckich. Większość przebywających w nim osób rozstrzelali. Ocalało kilkanaście osób, wśród których znalazł się Zygmunt MilewiczUrząd Dzielnicy Żoliborz - Powstanie na Żoliborzu 1944 - Wydarzenia 21 - 30 IX 1944. Aresztowany, osadzony na Al. Szucha, następnie w siedzibie gestapo na Woli. Przewieziony na operację nogi do szpitala w Skierniewicach, po niej 13 października uciekł.

Od listopada 1944 jako oficer operacyjny oraz zastępca kierownika referatu przerzutów w Wydziale Lotnictwa Komendy Głównej Armii Krajowej. Awansowany na stopień majora, ze starszeństwem od 1 stycznia 1945.