Joanna de Saint-Rémy (Jeanne de Valois, de Saint-Rémy, de Luz) (ur. 22 lipca 1756 w Fontette (niedaleko Bar-sur-Aube, zm. 23 sierpnia 1791 w Londynie) – francuska szlachcianka, znana głównie z afery naszyjnikowej. Posługiwała się również tytułem hrabina de La Motte.
Młodość Jej ojcem był Jacques I, baron de Saint Remy, a matką Marie Jossel. Miała troje rodzeństwa: Jacques’a II (1751–1785), Marię Annę (1757–1786), Małgorzatę Annę (1759–1767). Rodzina nosiła nazwisko Valois, a w ich żyłach płynęła królewska krew (byli potomkami Henryka de Saint-Rémy, naturalnego syna króla Henryka II Walezjusza i Nicole de Savigny), ale byli biedni. Kiedy w 1762 ojciec Joanny zmarł, jej matka z powodu biedy musiała pracować jako służąca (o nie najlepszej opinii), a Joanna i jej rodzeństwo żebrali o jedzenie. Wreszcie ktoś wzruszył się losem potomków królów Francji – przeniósł całą rodzinę do Boulogne, niedaleko Paryża i tam się nią zaopiekował. Według „Pamiętników” hrabiego Beugnot był to ojciec autora, ale bardziej prawdopodobne, że była to markiza de Boulainvilliers.