Miller (Miler, Miller von Zaklika) – herb szlachecki. left|200px|Herb Miller
Opis herbu Na tarczy czterodzielnej w polach błękitnych pierwszym i czwartym wpisany srebrny kamień młyński. W polach czarnych drugim i trzecim lew złoty wspięty w prawo. Hełm nad tarczą ozdobiony koroną, a w klejnocie między dwoma orlimi skrzydłami czarnymi połulew złoty, trzymający kamień młyński srebrny w łapach. Labry z prawej strony tarczy herbowej w błękicie, a w lewej czerwone, złotem podbite.
Najwcześniejsze wzmianki Herb pierwszy raz w Polsce nadany indygenatem galicyjskim w roku 1796 obywatelowi lwowskiemu Maciejowi Millerowi. Herb nadany z przydomkiem von Zaklika.
Informacja dodatkowa: W roku 1817 cesarz austriacki Franciszek I wydał patent, w myśl, którego tylko on posiadał prawo potwierdzania i nadawania szlachectwa na dawnych ziemiach Rzeczypospolitej. W jego imieniu prawo prowadzenia Metryk Szlachty posiadał Wydział Stanów, który zachował się, aż do jego likwidacji w 1861 roku. Następnie od wprowadzenia autonomii Galicji. Zgodnie z postanowieniem par. 29 Statutu Krajowego Królestwa Galicji i Lodomerii wszelkie kompetencje Wydziału Stanów przejął nowo utworzony Wydział Krajowy. Zgodnie z zapisami ksiąg tego wydziału w przestawianiu herbu zamieniono kamień młyński na koło młyńskie.